Een interview met onszelf (maart 2006)                                   Startpagina

 

Hoe vaak zijn jullie in China geweest?

Eerlijk gezegd zijn we de tel een beetje kwijt, maar wel meer dan tien keer. We zijn de eerste jaren naar Taiwan geweest, toen hebben we Hongkong ontdekt en de laatste jaren lagen onze reisdoelen voornamelijk op het vasteland. Het liefst gaan we naar één plaats en stropen dan de omgeving af naar interessante plekken die vaak alleen bij de lokale bevolking bekend zijn en dat leidt soms tot bijzondere ontmoetingen of boeiende informatie waar je anders niet zo snel aan komt.

 

Wat is jullie favoriete bestemming?

Dat zijn er eigenlijk twee: Taiwan omdat het een perfecte combinatie is van moderne efficiëntie (makkelijk reizen en een hoge levensstandaard) en oude tradities die nog onderdeel zijn van het dagelijks leven. Daarnaast zijn we erg enthousiast over Peking (en omgeving) omdat we ons daar gewoon enorm ‘thuis’ voelen.

 

Hebben jullie sinologie gestudeerd?

Nee, wij zijn wat je noemt echte autodidacten. Overigens moet men zich bij een studie sinologie, op cultureel gebied, ook niet al te veel voorstellen. Wij hebben van menig afgestudeerd sinoloog vernomen dat er – afhankelijk van de leerjaren – erg veel aandacht werd besteed aan de economische, juridische en politieke aspecten en het schrijven en spreken van het modern Chinees, maar dat er nauwelijks tijd werd besteed aan de onderwerpen die wij nu juist zo interessant vinden.

 

Spreken en schrijven jullie Chinees?

Nauwelijks! Maar dat ligt een ook stuk ingewikkelder dan menig westerling denkt. China kent niet alleen vreselijk veel dialecten en talen, maar er bestaat ook veel idioom wat zelfs voor Chinezen moeilijk te hanteren is. Daarnaast worden dezelfde Chinese karakters een paar honderd kilometer verderop soms heel anders gebruikt en begrijpt iemand uit bijvoorbeeld Shanghai dus amper wat er in een krant uit Hongkong staat. Wij hebben ons toegelegd op het oud-Chinees en dat gaat ons redelijk goed af. Het lezen van een menukaart en wat opschriften op straat lukt daardoor ook wel aardig en verder redden we ons op onze reizen prima met handen en voeten en wat ‘spiekbriefjes’.

 

Hoe en wanneer zijn jullie begonnen met deze hobby?

Hans was van jongs af aan al in aanraking gekomen met de Chinese cultuur omdat het één van de interessegebieden van zijn vader was, maar de doorbraak kwam rond 1985 toen we op een veiling twee Chinese vaasjes kochten. Hans herinnerde zich dat de motieven op die vaasjes ook een symbolische betekenis hadden en we kochten de boeken van Eberhard* en Williams**. Die gaven wel wat antwoorden, maar riepen eigenlijk alleen maar meer vragen op en langzaam maar zeker raakten onze boekenkasten in de jaren daarna gevuld met steeds meer boeken over China. En daar komen ook nog steeds titels bij, hoewel we natuurlijk inmiddels een stuk kritischer geworden zijn bij het aanschaffen van nieuwe boeken. Om dit een leuke hobby te vinden moet je van puzzelen houden en we kunnen dan ook nog steeds vreselijk enthousiast worden over alles wat we ontdekken en wat er zoal op ons pad komt.

 

* Wolfram Eberhard – Lexikon Chinesischer Symbole

** C.A.S. Williams – Outlines of Chinese Symbolism & Art Motives

 

Zijn jullie nu ook boeddhist geworden of zo iets?

Nee hoor, hoewel we reïncarnatie een mooie leidraad vinden en van harte hopen dat het bestaat. We zijn wat dat betreft wel ‘echt Chinees’ en proberen van de drie grote scholen (boeddhisme, confucianisme en taoïsme) iets in ons leven te integreren. Natuurlijk ‘pai-paien’*** we wel in tempels om ons respect te tonen en onze dankbaarheid te uiten dat we daar mogen zijn.

 

*** Drievoudige ‘tempelgroet’, afgeleid van de Hindoestaanse begroeting.

 

Toch wel een beetje religieus dus?

Hm, ja in die zin wel. We hebben ook teveel ‘toevalligheden’ meegemaakt om helemaal atheïst te kunnen zijn. Er is absoluut meer tussen Hemel en Aarde, ook – of wellicht juist - in China.

 

En de Stichting?

We ontdekten allerlei leuke en interessante zaken en wilden die kennis graag delen. In het Nederlandse taalgebied waren toentertijd nauwelijks boeken hierover te krijgen en zelfs in het Engels bleek men vaak domweg van elkaar te kopiëren (inclusief fouten) zonder inhoudelijk naar de materie te hebben gekeken. We wilden ook de financiën helder gescheiden houden en hadden geen idee welke kant het op zou gaan; een stichting leek ons derhalve een goede keus. Eerlijk gezegd is het niet geworden wat we ervan hoopten – veel Nederlanders zijn wel naar China op vakantie geweest, maar de interesse in de Chinese cultuur heeft daar geen gelijke tred mee gehouden. We hopen nu via de webpage meer mensen te bereiken en wellicht te enthousiasmeren.

 

Doen jullie alles met z’n tweeën?

Nee hoor, inmiddels kennen we gelukkig een aantal mensen die ons met enige regelmaat te hulp schieten of zelfs hele klussen van ons overnemen. We voelen ons echter wel eindverantwoordelijk voor alles wat onder de naam van de stichting gebeurt.

 

Nu even over jullie boek; waarom schreven jullie onder pseudoniem?

Het leek ons aardig om een product op de markt te zetten wat beoordeeld zou worden op de inhoud en niet - omdat wij het geschreven hadden – in positieve of negatieve zin al een lading mee kreeg.

 

Ik heb gehoord dat er lezers zijn die een bronvermelding in het boek hebben gemist; is daar een reden voor geweest?

Jazeker, zelfs meerdere. We hebben niet alleen gebruik gemaakt van boeken, maar ook van krantenknipsels, artikelen uit tijdschriften, folders uit tempels en mondelinge informatie. Een complete bronvermelding zou het boek onevenredig dik en dus ook veel duurder gemaakt hebben. We hadden ook – naar ons idee – betrouwbare informatie in de computer zitten en daarvan de bronnen niet bijgehouden; het had dan ook waarschijnlijk meer tijd gekost om een dergelijke lijst samen te stellen dan we kwijt waren aan het schrijven van het hele boek en dat leek ons niet reëel. Daarnaast zijn de meeste mensen niet echt geïnteresseerd in waar de informatie vandaan komt; we schrijven immers populair-wetenschappelijk en eerlijk gezegd is er in de afgelopen jaren ook nooit iemand geweest die ons heeft geprobeerd te benaderen voor iets anders dan een lezing. Verder leek het ons ongepast en zelfs wat opschepperig om hier zoveel aandacht aan te besteden; dat zal een vleugje taoïsme zijn.

 

Ik zag dat jullie er ook geen vereenvoudigde karakters in hadden opgenomen…?!

Tja, dat was misschien een beetje kort door de bocht van ons, maar dat lag toen min of meer in het verlengde van het niet willen gebruiken van de Pinyintranscripties. De meeste literatuur bediende zich zo’n kleine tien jaar geleden ook nog uitsluitend van klassieke karakters en op het vasteland van China kon je er toch weinig mee omdat veel symboliek en verhalen rond allerlei goden als ‘reactionair’ werden afgedaan. Inmiddels is er het een en ander veranderd en we gaan daar in de toekomst beslist meer aandacht aan besteden.

 

Komt er nog een tweede deel?

Voorlopig niet. We willen eerst eens een aantal artikelen over zeer uiteenlopende onderwerpen schrijven en die publiceren via onze webpage. We zijn natuurlijk erg benieuwd naar hoe het publiek daar op reageert en in hoeverre we dat van invloed laten zijn op wat we verder nog gaan doen en schrijven. Maar misschien kunnen er te zijner tijd een aantal van die stukjes gebundeld worden tot één samenhangend geheel. Eerlijk gezegd zijn we daar nu nog niet echt mee bezig en gaat al onze energie op aan het bouwen van de webpage en het voorbereiden van alles wat we er op willen zetten.

 

Tot slot: wat doen jullie in het dagelijks leven?

Anneliese is werkzaam als Arbodeskundige en Hans werkt bij de Dienst Werk en Inkomen (de voormalige Sociale Dienst).

 

Dank je wel voor het interview en succes met de webpage.

Graag gedaan en jij ook bedankt.

 

naar boven